Beste ik,
Soms, als je je klote voelt, weet je niet of huilen nou oplucht of dat het alles nog erger maakt. Je krijgt hierdoor zo’n dubbel gevoel en nog veel erger, zere ogen. Tranen in je ogen wellen op en je houdt je blik strak. Even, voor een moment ontspan je je gezicht en je voelt je keel dichtknijpen. Snel weer je blik richten op een computerscherm.
Soms kan je de knop niet vinden, die je weer blij maakt. Of is hetgeen wat je zo verdrietig maakt, even niet op te lossen. Je begint een log over het niet weten of huilen helpt en beseft dat je juist door de log moet huilen. Voor de derde keer kijk je de verte in om even te kunnen relativeren. Nog steeds zit je in je pyama en wil in bad gaan zitten. Maar je weet van jezelf, dat je dat alleen maar muffer maakt.
Lieve ik, hoe kan het zo zijn dat je hier nou zo zit? Waarom vind je vandaag niet de energie om te lachen. Waarom kan je niet genieten van de stilte om je heen? Waarom voel je je zo? Sta op en stap onder die douche, poets je tanden en kam je haar! Probeer iets nuttigs te verzinnen of ga een blokje om!
Liefs, ik
aangenomen ben bij Wonder Woman, een heel ander concept dan Jeans Centre. Ik heb er ontzettend veel zin in. De collega’s met wie ik heb gesproken zijn leuk en spontaan. 
Zin! Zin! Zin! 
Ben vooral bezig mijn sociaal leven zo in te richten dat het mij bevalt. Sommige mensen spreek ik wat minder, sommige wat meer. Ik ben er van bewust dat 21 een leeftijd is waar je je leven voor de toekomst aan het inrichten bent voor de toekomst. Ik ben ontzettend gelukkig op het moment, ik merk gewoon aan mezelf dat ik veranderd ben. Ik trek vaker mijn mond open en ik kom op voor hetgeen waar ik voor sta.
